به ديوار سلام مي كنم

و گاه كه بي هوا بهش ميخورم

ازش دلجويي مي كنم

ببخشيد آقاي ديوار...

و باز صندلي را با خودم مي چرخانم ومي رقصانم

يادمه رقص بلد نبودم!

اما غم مرا هم به رقص وا داشته!

اشك هايم را پاك ميكنم

و باز با صندلي ميرقصم...

بلند بلند آواز سر مي دهم

من خوشبختم

چون غم دارم...

صندلي رو به دور خودش و خودم مي رقصانم

فرياد ميكنم...

من با غم هايم خوشبختم

با غم هايم مي رقصم...